Tematem dzisiejszego artykułu będzie Formularz 42 rozwód. Do rejestracji czy uznania zagranicznego wyroku w Polsce często potrzebny jest dodatkowy dokument znany pod powyższą nazwą, ale często określany też jako certyfikat z art. 39 lub certyfikat z art. 36. Certyfikat ten potwierdza kluczowe informacje dotyczące wyroku rozwodowego oraz umożliwia jego rejestrację i uznanie w innym państwie członkowskim UE.
Spis treści – przeczytaj więcej o:
- Formularz 42 rozwód
- Formularz D180
- Jak wypełnić formularz z art. 39
- Formularz D180 w Wielkiej Brytanii
- Rejestracja zagranicznego rozwodu – potrzebne dokumenty
- Jak uzyskać Formularz 42 krok po kroku
- Formularz 42 rozwód pdf
- Wniosek o uznanie rozwodu zagranicznego w Polsce wzór
- Rejestracja rozwodu zagranicznego krok po kroku
- Zaświadczenie z art. 39
- Zaświadczenie z art. 36
- Wniosek o uznanie wyroku rozwodowego
- Rejestracja rozwodu zagranicznego w Polsce
Jak uzyskać Formularz 42 rozwód?
Aby uzyskać ten certyfikat, należy sporządzić odpowiedni wniosek i złożyć go do sądu, który wydał orzeczenie.
Najważniejsze informacje o Formularzu 42:
- Po co jest Formularz 42? Jego celem jest ułatwienie uznania zagranicznego wyroku rozwodowego w Polsce.
- W jakich państwa można pozyskać Formularz 42? We wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej.
- Co zawiera ten dokument? Najważniejsze informacje o rozwodzie. Zawiera także stwierdzenie prawomocności wyroku.
Jak faktycznie nazywa się Formularz 42 rozwód?
Może się to wydawać bardzo prostym pytaniem, jednak w rzeczywistości jest ono nieco bardziej skomplikowane. Wynika to z faktu, że dokument ten funkcjonuje pod wieloma nazwami.
Różne nazwy tego zaświadczenia:
• w wielu państwach Unii Europejskiej znany jest jako Formularz 42,
• w Wielkiej Brytanii funkcjonuje jako Formularz D180,
• określany jest również jako Certyfikat z art. 36 lub Certyfikat z art. 39.
Pełna nazwa certyfikatu jest bardzo długa i może wydawać się przytłaczająca, dlatego w praktyce jest rzadko używana.
Pełna nazwa brzmi:
certyfikat, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego orzeczeń w sprawach małżeńskich
lub
certyfikat, o którym mowa w art. 36 rozporządzenia Rady (UE) nr 2019/1111 z dnia 25 czerwca 2019 r. dotyczącego jurysdykcji, uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, a także uprowadzenia dziecka za granicę.
Jaka jest różnica między Certyfikatem z art. 39, Certyfikatem z art. 36 a Formularz 42 rozwód?
Jest to ten sam dokument, jednak możliwość jego wydania opiera się na dwóch różnych podstawach prawnych. Istnieją dwa różne rozporządzenia Rady:
• rozporządzenie Rady (UE) 2019/1111 (rozporządzenie Bruksela II ter),
• rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 (rozporządzenie Bruksela II bis).
Pierwsze z nich jest nowsze i zastąpiło drugie z dniem 1 sierpnia 2022 r.
Nowe rozporządzenie ma zastosowanie wyłącznie do postępowań wszczętych lub dokumentów sądowych wydanych po 1 sierpnia 2022 r.
Drugie, starsze rozporządzenie (Bruksela II bis) nadal ma zastosowanie do orzeczeń i dokumentów wydanych przed 1 sierpnia 2022 r.
Podsumowując: jeżeli rozwód został orzeczony po 1 sierpnia 2022 r., certyfikat będzie nosił nazwę Certyfikat z art. 36. Jeżeli rozwód został orzeczony przed 1 sierpnia 2022 r., certyfikat będzie nosił nazwę Certyfikat z art. 39.
UWAGA: Rozporządzenie Bruksela II ter ma zastosowanie w relacjach pomiędzy wszystkimi państwami członkowskimi Unii Europejskiej z wyjątkiem Danii. Oznacza to, że jeżeli chcesz zarejestrować rozwód w Danii, certyfikat będzie nosił nazwę Certyfikat z art. 39, niezależnie od daty jego wydania.
Jakie inne dokumenty są potrzebne by zalegalizować rozwód?
Żeby zalegalizować zagraniczny rozwód w Polsce będziesz potrzebować także:
- oryginalnego wyroku rozwodowego z informacją o fakcie i dacie prawomocności wyroku (w przypadku gdy brakuje tej informacji dodatkowo będzie potrzebne zaświadczenie o prawomocności),
- tłumaczenia przysięglego wyroku i Formularza 42,
- Apostille do wyroku i Formularza.




